Star Wars: The Force Unleashed (iOS)

"Star Wars: The Force Unleashed" była to bardzo dobrze przyjęta gra; niezależnie od platformy zdobywała oceny co najmniej przyzwoite. Co ciekawe był to także jeden z nielicznych tytułów, który prócz ataku na wszystkie liczące się "duże" platformy, dokonał inwazji też na wszystkie rodzaje rozgrywki mobilnej (telefonicznie rzecz ujmując): powstała wersja dla J2ME, iPhone a nawet N-Gage.

Wszystkie opierały się o niebywale prosty, ale jakże ciekawy i grywalny system zwany "CellWeaver", polegający na efektywnym (a także efektownym) wykorzystaniu wszystkich klawiszy, w jakie wyposażono klawiatury telefonów. Cóż jednak zrobić, gdy trafi nam się iPhone (ewentualnie iPod Touch), który przecież guzików nie posiada? Ano, wystarczy dostosować sterowanie do systemu multitouch, by jeszcze bardziej zyskać na grywalności!

Dla wszystkich, którzy po raz pierwszy widzą słowa "Force Unleashed" (są tacy?) krótkie przedstawienie fabuły: w grze wcielamy się w bezimiennego ucznia Dartha Vadera; jego prawą rękę i bezpośredniego wykonawcę wszystkich zamysłów mrocznej postaci. Nasz bohater z czasem staje się coraz bardziej samodzielny, zaczyna sobie zadawać pytania o sens, zastanawia się nad problemami Imperium... Krótko mówiąc fabuła jest udana, wciągająca i sprawnie wykorzystuje wiele znanych nam momentów z życia Imperium oraz naszych ulubionych bohaterów. W trakcie rozgrywki prócz Vadera spotkamy także senatora Organę, jego przybraną córkę Leię, a nawet plemię Wookiech. I całą masę szturmowców.

Od momentu uruchomienia widać wyraźnie, że twórcy tytułu (Universomo, THQ Wireless) nie stworzyli od podstaw silnika gry, a po prostu przenieśli na iPhone'a ten znany z wersji N-Gage. Z pewnością dzięki temu oszczędzili sobie pracy, gra też nie jest zbyt duża jeśli chodzi o rozmiar fizyczny pliku, można ściągnąć bezpośrednio z AppStore przez wi-fi, co tam 20 MB. Jednak takie postawienie sprawy to też wady - ekran zabawki Apple jest bez porównania większy od telefonów wyposażonych w platformę N-Gage, co daje się zauważyć niemal natychmiast po rozpoczęciu zabawy.

Grafika wciąż opiera się na przedstawieniu trójwymiarowych postaci na dwuwymiarowym tle planszy. O ile na jakość teł narzekać nie wypada, są klimatyczne, doskonale budują posępny nastrój - wszystkie hangary, wnętrza stacji orbitalnych, sporo wstawek rozgrywających się w samej przestrzeni kosmicznej - to gorzej jest w przypadku postaci. Twarze (i oblicza) bohaterów zrobione są bardzo niedbale... A może raczej powinienem powiedzieć, że na takiej rozdzielczości i tak dużym ekranie po prostu wyglądają źle. Przy wyświetlaczach N-Gage było znacznie lepiej. Podobnie zresztą przedstawia się kwestia wyglądu reszty postaci; księżniczka Leia, jako jedyna konserwatystka wśród feministek występuje w sukni - i szkoda, bo wygląda jak w zbyt dużych, niedopasowanych, w dodatku czymś wypełnionych(?) spodniach.

Za to dodano opcję oglądania akcji zarówno w pionie, jak i w poziomie, przechodzenie między widokami jest płynne i możliwe w każdej chwili. W kwestii dźwięku też nie można powiedzieć zbyt wiele dobrych rzeczy - owszem, jest to słynne wykonanie głównych tematów muzycznych z cyklu Gwiezdne Wojny, ale jakość wykonania jest bardzo przeciętna, pozbawiona mocy i tego konkretnego, mocnego uderzenia, jakim dysponowały filmy. Na dodatek wszystko brzmi tak cicho, że konieczną staje się gra ze słuchawkami, lekko poprawiającymi jakość.

Oczywiście nasz heros przemieszcza się sam, bez udziału gracza. My ograniczamy się tylko do zapewnienia mu bezpieczeństwa, czyli sterowania Mocą. System jest identyczny, jak w przypadku pozostałych wersji mobilnych, tzn. nad głowami wszelkich przeciwników pojawiają się symbole, które należy narysować na ekranie iPhone'a. Jest to działanie niezwykle efektywne, sprawiające poza tym ogromną radość i przyjemność. Dzięki wielu różnym rodzajom mocy (przyciąganie, odpychanie, strzelanie piorunami itd.), pomiędzy którymi przemieszczamy się bez ograniczeń, w każdej chwili, gra nadrabia braki audio-wizualne i mimo wszystko staje na podobnym poziomie, jak jej starsze siostry z "dużych" konsol.

Nasz bohater potrafi wykonywać jednocześnie całą masę czynności - operować różnymi rodzajami Mocy, blokować lasery przeciwników, a nawet korzystać z Jedi Mind Tricks, np. stosując Confuse, wprowadzający wrogów w oszołomienie albo Speed, spowalniający czas. Istotą jednak zabawy jest walka z wieloma przeciwnikami jednocześnie, a najlepiej jeszcze znajdującymi się w różnych odległościach od bohatera. Wtedy nie da się nie skorzystać z różnych rodzajów Mocy, a kombinowanie jak ich wszystkich załatwić daje ogromną satysfakcję, podobnie jak walki z bossami, zbudowane na takiej samej zasadzie.

Na koniec warto wspomnieć, iż "The Force Unleashed" oferuje dwa poziomy trudności, a Hard naprawdę znacznie różni się od Normal, więc warto spróbować swych sił ponownie. I to przedłuża nieco radość z zabawy; przejście gry zajmuje bowiem tylko godzinę, w porywach do półtorej. Na szczęście prócz trybu Story mamy też drugi - Survival, gdzie odwiedzone i odblokowane uprzednio lokacje stają się areną samej walki, dzikiej, wspaniałej walki. Podsumowując trzeba jasno powiedzieć, iż konwersja N-Gage wypadła nie całkiem tak, jak się spodziewaliśmy, iPhone dysponuje znacznie potężniejszą platformą, i gra mogła wyglądać o wiele lepiej. Ale mimo wszystko system sterowania i mimo że wszystkim znana, to jednak wciąż ekscytująca fabuła pozwala na dobrą zabawę nie tylko fanom Gwiezdnych Wojen i gier zręcznościowych.