Angry Birds (iOS)

Raz na jakiś czas wychodzi tytuł, który na pierwszy rzut oka się nie wyróżnia z dziesiątek jemu podobnych, a jednak zostaje hitem, często odwracając los producenta - z mało znanego w giganta, z podupadającej firmy w część potężnej grupy. Tak właśnie było w przypadku gry Rovio Mobile o wszystko mówiącym tytule Angry Birds, nie dość, że panującemu w AppStore od ładnych kilku miesięcy, to jeszcze gorączkowo konwertowanego na pozostałe systemy operacyjne urządzeń mobilnych.

Angry Birds to ptaki o skłonnościach samobójczych, dla których wzorem wydają się być japońscy kamikadze, tak samo bowiem jak oni uznają, że śmierć przeciwnika jest ważniejsza od życia żołnierza. W tym wypadku owymi przeciwnikami się charakterystyczne, zielone świnie, ukrywające się za licznymi barykadami na szybko stworzonymi z tego, co było pod ręką.

Celem gry jest tak pokierować ptakami, by wyeliminować wszystkie świniaki. Owe zielone kreatury chrząkają sobie znacząco we własnym towarzystwie, na środku ekranu. Nie poruszają się inaczej, jak tylko zgodnie z prawem fizyki, z zaznaczeniem, iż są... okrągłe jak dropsy. Jednakże nie dane jest im się zbyt często toczyć przed siebie, bowiem ich cielska są niebywale delikatne - lekkie dotknięcie nawet powoduje efektowne "puf!", i świniak wybucha.

Z lewej strony ekranu mamy nasze ptaki. Zadaniem gracza jest je wystrzelić z procy tak, by uderzyły w owe świnie, najlepiej oczywiście w taki sposób, by pojedynczy ptak zebrał ze sobą przeciwników od razu kilku. Ponieważ jednak zielone kreatury otoczone są przeważnie przeróżnymi barykadami, należy tak celować z owej procy, by owe barykady zniszczyć. Najlepiej przewrócić tak, by pochowały pod sobą przeciwników.

Nasze przeszkody na drodze są jednak zbudowane z różnych materiałów, a każdy posiada swój ciężar i siłę. Dlatego też zniszczenie przemyślnie zbudowanej konstrukcji, chowającej w sobie zielone świniaki często jest dość trudne. Musimy nie tylko dobrze wycelować, ale przede wszystkim wiedzieć który element uderzyć, by osiągnąć sukces. Naszych samobójców mamy ograniczoną ilość, więc planowanie to podstawa. To jest właśnie największym atutem tej zręcznościowo-logicznej zabawy: planowanie, kombinowanie, myślenie.

Element zręcznościowy został na szczęście uproszczony. Ostatnio wystrzelony z procy ptak zostawia po sobie ślad w powietrzu, ukazujący tor jego lotu. Dlatego też każdy kolejny wystrzał będzie łatwiejszy do zaplanowania. Sama obsługa procy jest banalna, wystarczy kliknąć palcem ptaka, przesunąć go, naciągając gumkę i puścić - intuicyjny, a przy tym jak efektowny i zabawny system!

Od ilości zużytych, że tak brzydko powiem, ptaków, zależy punktowy wynik gracza. Czyli im mniej poświęci żywot, im więcej będzie wciąż oddychało samodzielnie po wykończeniu świń, tym lepiej.

Żeby rozgrywka nie stała się monotonna, twórcy wprowadzili różne rodzaje ptaków. Wszystkie z takimi samymi skłonnościami, ale z różnym podejściem do, w ich mniemaniu, honorowego rozwiązania sprawy. Podstawowe, czerwone ptaki z wściekłym wyrazem oblicz to mięso armatnie. Potem jednakże mamy kilka ciekawych stworzeń, np. ptaki potrafiące zrzucać bomby, po czym jeszcze same swoim ciałem przywalić w konstrukcję. Inne same są czymś na kształt bomb, następne z kolei potrafią się w locie... rozmnożyć, także z jednego frunącego swobodnie ptaka otrzymujemy trzy mniejsze, odpadające niczym silniki rakiety. Znając kąty, pod którymi odłącza się ta "młodzież", można już na etapie wystrzelenia z procy konkretnie zaplanować cały ruch.

Angry Birds to niebywale prosta, kreskówkowa grafika i podobne jej odgłosy, pochrząkiwania i piski z daleka brzmiące tytułowym gniewem. Mamy tu mnóstwo humoru, co prawda czarnego: zarówno ptaki, jak i ich przeciwnicy wybuchają przy zderzeniu, z naszych zirytowanych bohaterów zostają tylko piórka... Momentami można się nieźle uśmiać.

Gra ma w sobie to coś, o co każdy producent się modli przy tworzeniu nowego tytułu. Angry Birds zostały przygotowane z polotem, z wyobraźnią, gdzie niezwykle prosta rozgrywka, z odrobiną specyficznego humoru stała się zabawą pierwszej klasy, odstawiając inne tytuły oparte na podobnych zasadach daleko w tyle. Warto też dodać, że producent jak najbardziej świadomy znaczenia, jakiego tytuł nabrał, stale usprawnia rozgrywkę, wydając liczne update'y, zawierające coraz to nowsze plansze, przedłużając zabawę, wyciągając z niej jak najwięcej ku uciesze wszystkich fanów zagniewanych ptaków, toczących wojnę przy wszystkich dostępnych środkach.