Pro Evolution Soccer 2010 (iOS)

Długo musieliśmy czekać. Jednakże ten dzień w końcu nastał - chwilę po rozpoczęciu mundialu 2010, 13. czerwca tegoż roku do AppStore zawitał przedstawiciel jednej z najszacowniejszych serii gier sportowych wszech czasów - "Pro Evolution Soccer". I... warto było czekać!

Największą ciekawostką kryjącą się w tytule, którą natychmiast się muszę z Wami podzielić, jest fakt, iż mamy tu aż trzy rodzaje sterowania. Jest klasyczne, z gałką i dwoma przyciskami odpowiedzialnymi za podanie/strzał przy posiadaniu piłki i pressing/wślizg w obronie. Jest także kombinacja z wykorzystaniem akcelerometru, ale to nie nowość, o ile sobie przypominam "FIFA 10" też próbowała takiej zabawy. Nowością jest trzeci tryb, w którym została gałka do sterowania zawodnikiem przy piłce, ale pozostałych czynności dokonujemy przez dotykanie ekranu obojętnie w którym miejscu. Krótki dotyk to podanie, dłuższy to strzał - może trudno sobie wyobrazić w tym coś niesamowitego, lecz zapewniam, że bez przycisków ustawionych w zawsze tym samym miejscu gra się zupełnie inaczej.

Do dyspozycji oddano nam całkiem przyzwoitą ilość trybów zabawy, tak przeróżne ligi, jak i mistrzostwa, nie tylko świata czy pojedynczych kontynentów, ale i rozgrywki UEFA. Tu koniecznie trzeba dodać, iż wybierając tę ostatnią konkurencję przygrywać nam będzie oficjalny hymn, budujący bardzo pozytywny klimat. Oczywiście po uruchomieniu obojętnie którego trybu szybko zorientujemy się, iż licencje są znowu niepełne, niektóre kluby i wybrani piłkarze mają poprzekręcane nazwy.

W kwestii graficznej gra nie pokazuje nam zbyt wiele nowości. Z racji daty wydania najbliżej jej jakościowo do "X2 Football 2010", lekko w tyle pozostawia i "FIFĘ 10" i "Real Football 2010". Dla ścisłości koniecznie trzeba dodać, iż sam wygląd zawodników nie jest aż tak szczegółowy jak u konkurencji, praktycznie różnią się jedynie kolorem skóry i fryzurami. Jednak podczas gry tego tak bardzo nie widać, ze względu na odległość kamery od boiska. Po prostu znacznie lepiej się planuje akcje przy tych bardziej odległych, zbyt bliska kamera daje fajny efekt graficzny, ale trudno zbudować dobre zagranie.

Na uwagę zasługuje przede wszystkim jakość poruszania się naszych zawodników. Podobnie jak we wspomnianym "X2" rozgrywając kolejne spotkania i przeglądając replaye z najlepszych akcji można chwilami zapomnieć, że oglądamy grę, tak dobrze poruszają się postaci. Na takie wrażenie wpływ ma także ich inteligencja, która może nie wywołuje aż tak efektownych i rzadko spotykanych u systemowego gracza zagrań jak w "X2" (faule), ale z pewnością nie nudzi gracza, zapewniając mu wyzwanie na bardzo wysokim poziomie. Podobnie duży wpływ ma udźwiękowienie - tu szczególnie kłania się ryk tłumu oraz gwizdy, które słyszalne po niecelnym strzale jasno wskazują, co publiczność myśli o umiejętnościach piłkarzy, a może nawet gracza, który nimi steruje.

Każdy fragment gry został szczegółowo dopracowany. Począwszy od typowych bajerów w stylu wyprowadzania flag na boisko przed rozpoczęciem, skończywszy na systemie budowania akcji oraz wykonywania stałych fragmentów gry. "PES 2010" w wersji dla iPhone może się pochwalić doskonale zrealizowanymi tak rzutami rożnymi, jak i wolnymi - zaliczanie bramek z tychże pozycji jest wcale niełatwe, ale jak najbardziej możliwe, jedynie trzeba się wysilić i strzał dobrze zaplanować. Gra ogólnie kładzie nacisk na szczegóły, tym bardziej poczujemy się zdziwieni, gdy...

...nagle okaże się, iż po boisku nie biega sędzia! I to nie tylko podczas gry, pal go licho, ale nawet w momencie faulu - system pokazuje nam replay z bezpardonowego ataku zawodnika na piłkę, dochodzi do upadku, a sędziego ani widu, ani słychu! Skąd zatem wiedzieć, czy prócz rzutu wolnego spotkały nas i inne konsekwencje, na przykład kolorowa kartka? Trzeba bacznie zwracać uwagę na podpis pod replayem - na pasku pojawi się nazwisko zawodnika faulującego z zaznaczoną ewentualną kartką. Powiem szczerze, że jednak brakuje tu animacji pokazującej żal gracza, albo chociaż gniew. "PES" jak widać nie skupia się na takich szczegółach, a szkoda.

Motyw z brakiem sędziego to jedyna zasadnicza wada tytułu. Poza nią gra jest niemalże idealnym odwzorowaniem spotkania sportowego na murawie, zawierającego w sobie wszystko, co mecz zawierać powinien: doskonałą, szybką do opanowania technikę sterowania zawodnikami, bardzo duży wachlarz zagrań w zależności od miejsca akcji, bardzo przyjemny system budowania akcji oraz równie udane stałe fragmenty gry. W obecnej chwili, gdy mundial 2010 wciąż trwaj "PES 2010" jest zdecydowanie najlepszą odsłoną piłki nożnej na platformę iPhone, której po prostu nie można nie polecić.