Spore Creatures (iOS)

Nie wiem, jak tam wersje na komputery i konsole, ale "Spore" w wersjach kieszonkowych skończył się w momencie, gdy nasz tytułowy zarodek podjął najważniejszą decyzję w życiu: postanowił wyjść z wody na ląd. I tak powstało życie, jakie dziś znamy, a przy okazji naturalnym stał się fakt, iż druga część gry - z dopiskiem "Creatures" - toczyć się będzie na lądzie.

Główne zasady rządzące rozgrywką pozostały bez zmian. Przede wszystkim nasz bohater to zlepek komórek, a gracz wciela się w rolę kogoś na kształt Ręki Ewolucji - to my właśnie decydować będziemy o kolejnych częściach ciała, w jakie zostanie zaopatrzony zarodek. Co za tym idzie do nas także należy ostatnie słowo w kwestii wyglądu postaci: czy będzie to słodziutki, kolorowy cukiereczek, czy paskudna kreatura rodem z ulicy Wiązów.

Wychodzimy z wody na plażę, skąd kierujemy się w dalsze rejony: zielone łąki i lasy, głębokie jaskinie, piaszczyste wydmy... Jednak ewolucja rządzi się pewnymi prawami, z których podstawowe brzmi: "małymi kroczkami". Dlatego bohater nie może ot tak, po prostu sobie pójść gdzie chce, musi wpierw ewoluować, zdobyć nie tylko ciekawe części ciała, ale i pewne umiejętności, by móc przejść dalej. Zobrazowane jest to w dość prosty sposób: drogę zastawiają korzenie czy kamienie. Bez umiejętności przesuwania głazów lub przegryzania korzeni po prostu nie pójdziemy dalej.

Każda z owych lokacji to kilka plansz, na których znajdziemy wszystko, co jest niezbędne. Przede wszystkim pożywienie, czyli mniejsze, mające pecha zarodki. Dobry obiad powoduje rozwinięcie i napełnianie się paska DNA, czyli zwiększenie żywotności bohatera. Jednak nie to jest najważniejsze, bowiem każda plansza gdzieś ukryła epickie znalezisko, czyli coś, co popchnie zarodek do przodu w rozwoju. Mogą to być na przykład usta, czyli umiejętność rozmowy, albo kolce, przydatne zarówno podczas walki, jak i do niszczenia przeszkód zalegających na drodze.

Wszystkie plansze mają dwie cechy wspólne: z każdej można przejść bezpośrednio do gniazda, plus każda lokacja kończy się spotkaniem z bossem. I tu, podobnie jak w wersji mobile, mamy do czynienia z największą zaletą gry. Bossowie są przygotowani w sposób bardzo przemyślany, walka z nimi to nie proste stukanie palcem po ekranie iPhone'a, lecz zabawa angażująca tak zręczne palce, jak i mózg.

A propos gniazda - to tu właśnie decydujemy które części ciała będzie posiadał nasz zarodek. Nieraz trzeba wybrać spośród kilku opcji, okazuje się bowiem, iż wszystkich odnóg i kończyn jednocześnie podarować Spore'owi się nie da. Dlatego często będziemy tu wracać i zmieniać wygląd tak długo, aż trafimy na te elementy, które popchną akcję do przodu. To tu także znajduje się całe mnóstwo opcji, które tak bardzo podobały się w części pierwszej, czyli zabawa z definiowaniem kolorów bohatera, ilości nóg, kończyn przednich, oczu, nawet ust...

Napotykając inne zarodki bohater ma dwie opcje. Pierwsza, znana tak długo, jak istnieje życie na Ziemi, czyli przetrwa silniejszy - można od razu atakować i zabijać. Druga, znacznie ciekawsza, to próba socjalizacji zarodków, nawiązania kontaktu i współżycia obok siebie. Aby wybrać właściwą sobie opcję należy zmienić znaczenie przycisku fire w prawym dolnym rogu: będzie to albo atak, albo rozmowa.

Sterowanie zostało zbudowane z wykorzystaniem akcelerometru. Przechylanie zabawki Apple na boki nadaje kierunek ruchu zarodkowi. Nie oznacza to oczywiście, iż by bohater stał w miejscu trzeba iPhone'a trzymać idealnie płasko - byłoby to bardzo niewygodne. W opcjach można dokonać dowolnej kalibracji urządzenia, tak, by odnaleźć swoje ulubione ustawienie i do niego dostosować czujnik ruchu.

Grafika prezentuje bajecznie kolorowy świat, pełen ruchu i życia. Każdy typ lokacji konsekwentnie skupia się na najbardziej dla siebie odpowiednim klimacie: głazy w jaskiniach, lodowce na śniegu, krzewy w lesie. Animacje bohaterów zbudowane są bardzo dobrze, a obserwacja jak nasz zarodek (w sumie to teraz nie zarodek, a pełnoprawna istota) przebiera licznymi (lub wręcz przeciwnie) nóżkami i rozgląda się dookoła sprawia prawdziwą przyjemność. Zadbano także o szczegóły - wszak podłoże rzadko jest równe, nasz bohater przechodząc przez doły oddala się od oczu gracza, by po wyjściu znowu się zwiększyć.

Wydaje mi się jednak, że dla zwiększenia widoczności producent mógł narzucić obraz z wyżej umieszczonej kamery. Przy takim, jaki jest, doskonale widać bohatera i jego animowane elementy, ale nie mieści się już zbyt wiele dookoła niego. W poprzedniej części, w wodzie taki widok był w porządku, ale tu, w otoczeniu licznych krzewów, kamieni, konarów widać jednak zbyt mało.

Dźwięki w grze to odgłosy otoczenia, można by rzec: lasu. Jakiś ptak stale wyśpiewuje swoje trele, słychać jakieś stuki, westchnienia - dookoła nas po prostu słychać budzące się, radosne życie.

"Spore Creatures" w wersji dla platformy iPhone jest grą zdecydowanie godną polecenia, lecz trzeba też jasno dodać, iż od czasu poprzednika zmieniły się tylko szczegóły. To wciąż ta sama, teraz już jednak znacznie mniej wciągająca gra, co przy pierwszej części. Mam ogromną nadzieję, że kolejna odsłona wprowadzi jednak więcej nowości, a póki co z czystym sumieniem daję ósemkę i zachęcam do zabawy.