Need for Speed: Shift (iOS)

"Shift" to już druga odsłona znanej wyścigowej serii gier na platformę iPhone, od "Undercover" różniąca się przede wszystkim powrotem do zamkniętych torów i legalnych wyścigów. I tu pojawia się pytanie: czy "normalne" zawody mogą przyciągnąć uwagę tak, jak "nielegalne" tytuły konkurencji? Otóż, jeśli ma się ciekawe pomysły, to jak najbardziej!

Gra nie posiada fabuły w pełnym tego słowa znaczeniu; wydarzenia rozgrywające się na ekranie iPhone'a w dużej mierze opierają się na wyobraźni gracza. Jedyne, co jest pewne, to fakt, że wcielamy się w rolę kierowcy, którego marzeniem jest zdobycie jak najlepszych umiejętności, a co za tym idzie pieniędzy i sławy. Koleje losu naszego bohatera przedstawia system zbierania punktów doświadczenia, niczym w grze RPG, otrzymywanego za osiągnięcia: wyniki kolejnych konkurencji i styl jazdy podczas zawodów.

Gra dzieli się na cztery lokacje, miasta, gdzie rozgrywane będą zawody w różnych kategoriach - w Chicago pojeździmy sobie słabszymi samochodami (Volkswagen Golf GTI), ale wraz z odblokowaniem następnych miast polepszą się także wozy - dane nam będzie zasiąść za kierownicą takich marek jak Porshe Cayman S, Ford GT, Lamborghini Gallardo, a nawet Pagani Zonda F.

Każda lokacja to siedem różniących się konkurencji. Przede wszystkim wyścig klasyczny, w "Shift" złożony z czwórki zawodników, czyli kilka okrążeń. Znacznie ciekawiej prezentuje się tryb eliminacji, gdzie po każdym okrążeniu odpada ostatni. Znajdziemy też jazdę na czas, plansze oparte na zbieraniu punktów za umiejętnie wykonywany drift oraz pojedynki jeden na jednego, które można podzielić na dwa rodzaje. Pierwszy to taki, gdzie każdy zawodnik jedzie własnym samochodem, a drugi - oboje otrzymują taki sam wóz.

Poziom doświadczenia gracza to rzecz prestiżu raczej niż realny wpływ na rozgrywkę. Jedyne, co ów poziom daje, to co kilka kolejnych etapów bonus pieniężny. Tak naprawdę w grze liczy się zbieranie innego elementu, czyli gwiazd. Otrzymujemy je za osiągnięcia w konkurencjach - za miejsce na podium, bicie rekordu (najlepiej własnego) oraz za ogólne umiejętności kierowcy: że nie wyjechaliśmy z drogi ani razu, albo trzymaliśmy się optymalnej linii kursu. Aby kolejne konkurencje stały się dostępne (i kolejne miasta) należy zebrać określoną liczbę owych gwiazd. Ciekawostką jest fakt, iż wcale nie trzeba wszystkich zawodów wygrać, kto lepiej się czuje w wyścigu zdobędzie więcej gwiazd tam właśnie, nie przejmując się ich brakiem w innej konkurencji.

System sterowania zastosowany w "Need for Speed: Shift" opiera się tylko i wyłącznie na wykorzystaniu wbudowanego w urządzenie akcelerometru. Nie znajdziemy innych trybów kontroli samochodu, ale nim ktokolwiek się z góry podda (wszak wiemy dobrze, że takie sterowanie bywa trudne), uspokajam: Electronic Arts zrobiło kawał doskonałej roboty w kwestii kalibracji czujnika ruchu, plus naturalnie można jeszcze samemu ustawić czułość. A gdyby i to było mało, gracz ma możliwość dodatkowego ustawienia kilku ciekawych opcji, jak na przykład uruchomienie automatycznego hamowania przy zakrętach, albo przedstawienie graficzne optymalnego kursu na trasie w postaci linii, kolorami informującej o kącie skrętu.

Przyspieszenie jest automatyczne, hamowanie odbywa się poprzez przytrzymanie palca obojętnie gdzie na ekranie. Prócz wychylania jako skręt, mamy też dodatkową opcję, mianowicie uruchomienie poślizgu, słynnego driftu. Odbywa się to poprzez wstrząśnienie urządzeniem - dosłownie, należy potrząsnąć zabawką, wówczas wóz wpada w poślizg, który dość lekko się kontroluje.

Samochody odblokowujemy zwyciężając w określonych zawodach - każdy, kto zapragnie posiadać w garażu wszystkie dostępne wozy znajdzie informacje co należy zrobić, by je posiąść. Naturalnie po odblokowaniu trzeba je jeszcze kupić. A potem można bawić się w tuning - dokonywać ulepszeń sprzętowych lub wyglądu. Te pierwsze realnie przekładają się na statystyki wozu, silnik, opony, zawieszenie, oczywiście także nitro. Wygląd to natomiast wybór spoilera czy kołpaka (aż szesnaście do wyboru) albo koloru. Trzeba jedynie pamiętać o tym, że każda lokacja to inna klasa pojazdów i maksymalnie ulepszony wóz z Tokio nie może ścigać się w Chicago czy Londynie.

Model jazdy jest znacznie bardziej arcade niż symulacją. Niestety większych różnic w prowadzeniu samochodów nie ma, poza tymi wyczuwalnymi z daleka - prędkość, która przekłada się na całą resztę, czyli jakość poślizgów czy drogę hamowania.

Same zawody obserwować można zza samochodu, plus z trzech kamer umieszczonych wewnątrz: można oglądać wnętrze wozu, z dłońmi na kierownicy, można zwiększyć pole widzenia przez widok jedynie maski samochodu, albo nawet usunąć wszystkie elementy wozu i obserwować po prostu drogę przed sobą. A jest na co patrzeć, bowiem gra dysponuje niezwykle dokładną, pełną szczegółów grafiką. Same wozy już zasługują na brawa, ale nie inaczej jest w przypadku tras, które w tym tytule zrobiły na mnie znacznie większe wrażenie. I już nie tylko tła, wieżowce Chicago czy miliony świateł Tokio, ale także wszystko to, co widać w najbliższym otoczeniu - ot chociażby przepięknie wyglądający asfalt w Londynie, zapalające się światła wozów w momencie hamowania - nie sposób się nie zachwycić. Zresztą nie inaczej jest w przypadku dźwięków, ryk silnika i pisk palonych opon buduje solidny klimat, a melodie w tle to kawałek przyzwoitej muzyki, zarówno brzmień gitarowych, jak i nieco bardziej elektronicznych.

"Need for Speed: Shift" udowodnił, że Electronic Arts nie spoczęło na laurach zdobytych przy odcinku "Undercover" dla iPhone'a. Producent poszedł jeszcze dalej, dał wybór w kwestii automatycznego hamowania i innych ułatwień, stworzył ciekawy system rozwoju, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. I mimo że podobnie jak poprzednik gra nie należy do najtrudniejszych, to i tak potrafi wciągnąć i dać satysfakcję ze zwycięstwa, a przecież to właśnie jest najważniejsze.