Kirby's Dream Land (Game Boy)

Czy wielka, różowa kulka z małymi łapkami i uroczym uśmiechem ma szansę stać się ulubieńcem tłumów? Oczywiście, jeśli czuwa nad nim wszechpotężne Nintendo. Sympatyczny Kirby zaszczycił swoją obecnością całe mnóstwo gier na przeróżne platformy. Jego błyskotliwa kariera rozpoczęła się od Kirby’s Dream Land na stareńkiego Game Boya. I początki jak zwykle były trudne.

Przy całej mojej przychylności względem kulkowatego stworzonka, miałam dość mieszane uczucia względem wyżej wymienionej gry. Z jednej strony platformówka to nader zacna, w którą zagrywałam się dziecięciem będąc, lecz z drugiej strony nie jest wolna od pewnych wad. Ale po kolei.

Nasz różowiusi bohater ma przed sobą wycieczkę przez cztery różnorodne światy. Przemierzymy wraz z nim zaczarowany las, upiorny zamek, tropikalną wyspę, a nawet królestwo wśród chmur. Zaludnia (czy też raczej zapotworza) je cała masa dziwnych stworzeń, niektóre bardziej zjadliwe od innych. Na szczęście Kirby nie jest całkowicie bezbronny. Właściwie z naszej kulki jest niezły fighter. Dysponuje on ciekawą umiejętnością zasysania powietrza wraz ze wszystkim, co mu się nawinie pod gardło. Nic nie gasi zapału antagonisty skuteczniej niż połknięcie go. Co więcej, rzecz pochłoniętą można później wypluć na kolejnego niemilca. A gdy przełyk Kirby’ego zostanie już opróżniony z ciał obcych, nasz kulek potrafi się nadąć i wzlecieć w powietrze. Przydaje się to nie raz i nie dwa. Dodatkowo na planszach można znaleźć różne bonusy dodające bohaterowi tymczasowo nowe zdolności, na przykład niewrażliwość na ciosy albo większą moc plunięcia. Warto zbierać również napoje przywracające ludzikowi zdrowie.

Na końcu każdego ze światów czeka nas spotkanie z wielkim i złym bossem, którego da się załatwić w jeden określony sposób. Odkrycie metody eksterminacji nie jest specjalnie wymagające. I to jeden z zarzutów względem tej gry – jest aż za prosta. Rozumiem, że taka właśnie miała być, łatwa dla początkujących, lecz gracze bardziej obcykani w platformówkach nie będą mieć żadnego problemu z ukończeniem gry. Szybkim ukończeniem gry, należy dodać. Na upartego da się ją za pierwszym razem przejść w jakieś trzy-cztery godziny. Tym bardziej więc irytuje nieudana próba sztucznego wydłużenia czasu rozgrywki. Nim spotkamy się oko w oko z szefem wszystkich szefów, musimy powtórnie wykończyć pokonanych wcześniej bossów. Jest to wybitnie pozbawione sensu.

Od strony technicznej nie ma się zbytnio czego uczepić. Grafika jest ładna i przejrzysta, a animacji nie można odmówić uroku, zwłaszcza podczas tańca zwycięstwa Kirby’ego na końcu planszy. Muzyczka to typowe platformówkowe, wesołe kawałki, choć po dłuższej chwili zaczynają odrobinę drażnić.

Kirby’s Dream Land darzę wielkim sentymentem. Jest to bardzo przyjemna gra, tak akurat, aby się odstresować po ciężkim dniu. I jeśli nie oczekujesz niczego więcej, pewnie ci się spodoba. Kirby potrafi podbić serce każdego twardziela.