Alien Breed II: The Horror Continues (Amiga)

"W kosmosie nikt nie usłyszy Twego krzyku."? Czyste kłamstwo! Alien Breed było swego rodzaju pokłonem w stronę Hollywoodu i Ridleya Scotta, twórcy światowego przeboju jakim był "Obcy". Dziś przedstawię grę, która niejako nawiązuje do owego hitu.
Panie i Panowie, oto Alien Breed II: Horror Continues.

Przeniesienie (częściowe) filmu Scotta na komputery Amiga było świetnym pomysłem studia Team 17. Zbili na tym pomyśle ogromną kapustę i zaskarbili sobie uznanie grona fanów.

Na odległej planecie została założona kolonia, jednak po pewnym czasie nastała cisza w eterze. Baza nie odpowiadała na wezwania, dowództwo podjęło decyzję o wysłaniu żołnierzy. Zadanie, jakie im przydzielono, to zbadanie sytuacji. Niestety, fortyfikacje planety nadal były na chodzie i statek z misją rozpoznawczą, został zestrzelony... Twój statek. Tak zaczyna się podróż przez kompleks kolonii, by dowiedzieć się co się stało. W jaki sposób to zrobisz, zależy wyłącznie od Ciebie.

Gra rozpoczyna się od wyjątkowo trudnej sekcji: zautomatyzowane śmigłowce bojowe i działka przeciwpiechotne będą próbowały zakończyć Twój żywot. Nie wolno Ci również stać zbyt długo w jednym miejscu, gdyż moździerze Cię zdejmą. Jeśli zdołasz ukończyć ten dość trudny poziom, ukaże się twoim oczom prawdziwe piękno gry.

Mam deja vu? Ripley... Ripley? Och, to nie ta gra

Najpierw grafika, która, co tu dużo mówić jest wykonana przyzwoicie. Odpowiednio ciemni i metaliczni obcy są nawiązaniem do tych z filmu. To kolejny ukłon, tym razem w stronę Hansa Rudolfa Gigera, człowieka, który zaprojektował potwory. W grze występuje kilka ich rodzajów. Od zwykłych, czarnych maszkar po niewidzialne stwory lub wartowników, którzy potrafią strzelać. Przez cały czas będą próbowały Cie zabić. Zbierając klucze, karty i pieniądze, dostajemy się do kolejnych pomieszczeń, a czasami natrafimy na użyteczne terminale. Dzięki nim będziemy mogli się lepiej wyposażyć, kupić broń czy np. kamizelkę i innego rodzaju ulepszenia. Dostępne są także urządzenia nawigujące, takie jak GPS.

Różnorodność broni to jedna z największych zalet Alien Breeda. Jest ich około sześciu, począwszy od Twojego zwykłego karabinu maszynowego a skończywszy na granatniku. Możemy trzymać je wszystkie przy sobie, wybierając tę, której aktualnie potrzebujemy. Urozmaica to bardzo rozgrywkę, podczas zabijania niekończących się, identycznych obcych. Śmiem twierdzić, że bez tych narzędzi mordu gra nie byłaby tak dobra.

Zgrzytanie zębami na początku... normalka

Od strony dźwiękowej, tytuł ten prezentuje się całkiem nieźle. Allister Brimble stworzył ścieżkę dźwiękową do tej gry i, jak zwykle, zrobił to doskonale. Wrzaski obcych, które są bardzo dobrze wykonane, wystrzały czy wybuchy, odgłosy drzwi. Bardzo ładnie prezentuje się również głos komputera. Jeśli zaś chodzi o inne aspekty gry, to choćby plansze. Są one bardzo rozbudowane i niektóre wręcz ogromne. Czasem przyjdzie nam zmierzyć się z "czasowymi" poziomami. Pośpiech, panika, nieuwaga - czas jest naszym wrogiem.
Jako że ilość kluczy nie pozwala nam na otwarcie wszystkich drzwi, jakie są na danym poziomie, musimy często podejmować trudne decyzje - pójść po dodatkową amunicje i pieniądze, czy kilka kluczy i terminal. Czasami też możemy sobie popsuć rozgrywkę wybierając złą drogę. Kiedy wejdziemy na jakiś poziom, nie mamy szans powrotu. Nawet jeśli zginiemy - pojawiamy się dokładnie tym samym miejscu. To trochę nie fair.

Śmigłowiec bojowy = śmierć na miejscu

Spoglądając na tę grę teraz, czuję, że to było coś nowego i świeżego. Oryginalna gra, świetnie rozreklamowana i fantastycznie sprzedająca się na całym świecie. Nie można było przejść obok tego, nie spróbowawszy choć raz.
Klasyk jakich mało. Nie jestem pewien dlaczego, ale teraz patrząc na to z większym bagażem doświadczeń widzę że niewiele jest gier, które przyciągają graczy na tak długi czas jak ta. Jeśli jeszcze nie grałeś w Alien Breed, przeszukaj internet, zapytaj kumpla, ale zdobądź go i spróbuj tego sam. Gorąco polecam.