Moonstone - A Hard Days Knight (Amiga)

"Święty czas nadszedł, czas, który pojawia się raz na tysiąc lat. Ponieważ Druidzi będą aż nadto szczęśliwi by mówić ci o tym, to jest pora Kamieni księżycowych! Ale, aby zdobyć nagrodę, najpierw musisz udowodnić że jesteś jej wart. Czy ośmielisz się wejść do Doliny Bogów, pokonać strażnika, przyjąć kamień i miejsce pośród niebios?"

Edwardzie, czas ubrudzić rączki...

Świat gry Moonstone opiera się na dwóch trybach gry. Mapa - gdzie przemierzamy kolejne tereny w poszukiwaniu kluczy i walka, czyli eliminacja kolejnych hord przeciwników. Kraina jest podzielona na cztery terytoria. Równiny, nieużytki, lasy i tereny podmokłe, każdy z czwórki rycerzy zaczyna na innym terenie. Kamień księżycowy ukryty jest w sercu krainy.
Gra łączy w sobie elementy hack'n'slash, a także RPG. Kiedy wybierzemy już naszego wojaka, zabawy czas zacząć.
W grze spotkamy masę przeróżnych stworów, bestii i innego plugastwa.
Od molochów, smoków, olbrzymów, przez dziki, orki i przeraźliwego bagiennego potwora (Niesamowity wrzask towarzyszący bestii, kiedy wynurza się z błota, by wciągnąć nieostrożnych wojaków wprost do przegniłych bagien, nadal powoduje u mnie szybsze bicie serca!), stworzenia te będą testowały twoją zręczność i umiejętność dobierania odpowiedniej taktyki. Zabij wszystko co się rusza, splądruj skrzynie ze skarbem i licz łupy. Aby dostać się do Doliny Bogów, należy zdobyć cztery klucze. Możemy je znaleźć w jednej ze skrzyń.

Pilnuj łba, możesz go szybko stracić

Między kolejnymi sieczkami jakie przyjdzie nam zrobić, warto zajrzeć do osad Highwood i Waterdeep (brzmi znajomo?). Możemy zająć się hazardem, pohandlować łupami i zakupić lepszy sprzęt od lokalnego kupca, złożyć wizytę w Świątyni lub uzdrowicielowi. Mamy również do dyspozycji jasnowidza, który przepowie nam przyszłość (ale po cholerę?). Jest również drobny quest, związany z tajemniczym magiem, zamieszkującym wieże na pustkowiach. Ja jednak wolałem kontynuować zabawę w rzeźnika.

Po pewnym czasie spędzonym z grą, prawdziwa spuścizna Moonstone w świecie gry komputerowej staje się, aż nadto oczywista: posoka (tak tak, o przemoc chodzi). Mindscape pokazało prawdziwą klasę, z jaką ukazało pole bitwy. Litry krwi, flaków, oberżnięte łby i tułowia, roztrzaskane ciała dzików. Plusem są nie znikające zwłoki kiedy zabitych, jak w jakichś współczesnych tytułach. W Moonstone, przemoc została pokazana w niezwykle spektakularny i efektowny sposób. Gra nawet nie pojawiła się na sklepowych półkach w kilku krajach!

Tak jak w przypadku wszystkich gier, klasycznych lub nowych, produkcja ta nie uchroniła się od błędów i niedogodności. Kilka miesięcy dłuższej pracy nad nią byłoby mile widziane. Gra w wersji Amigowej nie posiada możliwości zapisu stanu gry czy nawet systemu haseł, dzięki któremu moglibyśmy wrócić do dowolnego momentu gry. Uratowałoby to na pewno siusiających w majtki graczy i joysticki, które cierpiały z powodu frustracji tychże delikwentów. Więcej wrogów, więcej miejsc, więcej wyposażenia i większa mapa świata; to wszystko mogło by zrobić z Moonstone, tytuł doskonały.

Do grafiki nie mogę się przyczepić, jest bardzo ładna jak na tamte czasy. Jedyne co kuleje to animacje. Skokowe i trochę okrojone, lecz nie rzuca się to tak bardzo w oczy.
Dźwięk w grze stoi na wysokim poziomie. Okrzyki, klimatyczne wrzaski stworów i szczęk oręża. Wszystko to, daje nam bardzo ładny efekt.
W grze występuje również opcja multiplayer dla nawet czterech graczy. Rozgrywka się teoretycznie nie zmienia poza pojedynkami z żywymi graczami. Jakże emocjonujące walki to były, cięcie, unik, zamach, garda i niespodziewany rzut nożem - majstersztyk. Mimo to, wbrew czepianiu się, Moonstone nadal błyszczy i potencjał jaki ta gra posiadała (i nadal go ma!), powinien być zarezerwowany także i na sequel.

Czy chciałbyś tu być?

Kiedy zatęsknisz za prawdziwymi klasykami, najlepiej sięgnąć po Moonstone. Unikalny to tytuł, który z roku na rok, od czasów wydania, zyskał miano kultowej gry. Szkoda tylko że zamierzenia Roberta Andersona o sequelu nigdy nie ujrzały światła dziennego.