R.U.R.

A to się porobiło... Zacząłem poprawiać cudze CV z racji mej, hmmm, profesji i... dowiedziałem się na stronach o pisaniu CV, iż gracz to persona non grata w wielu firmach!

"A gdzież to miejsce na gry komputerowe w CV?" zapytacie... Ano jest takowe, Hobby/Zainteresowania się nazywa i wg wielu speców jest to jeden z ważniejszych punktów Waszego/naszego Curriculum Vitae, gdyż on właśnie odróżnia nas wśród tłumu podobnych.

By nie być gołosłowny, oto przykłady:

Za stroną: http://www.hrc.pl/index.php?dzid=20&did=1393?=3

"Co jest zabronione w hobby?

Zawartość rubryki hobby jest również informacją dla pracodawcy o tym, jakie potencjalne cechy może mieć osoba aplikująca, a także, jaką ma motywacje czy cele. Nie najlepiej może pomyśleć pracodawca o kandydatce, która w rubryce zainteresowania wpisze na przykład: solarium czy zdobienie paznokci. Nie dopuszczalne jest też chwalenie się kandydata, że lubi on spędzać czas w pubie przy piwie, oglądać piłkę w telewizji lub grać w gry komputerowe."

Za stroną: http://www.wokolkariery.pl/jakie-hobby-masz-w-cv.xml

"Nie wpisuj zdobienia paznokci

[...] Zdarzają się adnotacje pozwalające powątpiewać nie tylko o samokrytycyzmie, ale i inteligencji kandydatów. Ktoś, kto jako swoje hobby podaje "solarium", "zdobienie paznokci", "gry online" czy "piwo i boks na Eurosporcie" może mieć pewność, że jego aplikacja z cichym szelestem wyląduje w koszu na śmieci. Chyba że, tak jak leniuch102, wcale nie pragnie dostać pracy, o którą się stara. Podobnie hobby "domowe wypieki i kolorowe skarpetki" może wzruszyć, ale raczej nie przekaże nic istotnego o kandydacie czy kandydatce."

Dyskusja (pisownia oryginalna): http://pytamy.pl/question/czy-jako-zainteresowania-hobby-w-cv-mo-na-wpisa/1

"Oczywiście! Pracodawcy wysnuwaja wnioski co do twojej osobowości na podstawie zainterowań. Np. modelarstwo=sumienność, dokładność,
muzyka poważna=wrażliwość
wioślarstwo=praca w zespole
gry komputerowe=marnowanie czasu (tego nie polecam) itp."

Ostatni wpis nasuwa nam odpowiedź, jak jest postrzegane granie w gry komputerowe przez niektórych pracodawców. Nie jako pasja, czy aktywny wypoczynek, a właśnie - marnowanie czasu. Smutne to...

Czy jednak nie mają trochę racji? Czy dla pracodawcy nie jest ważne, by jego pracownik przychodził do pracy wypoczęty, wmiast lądować tam z przekrwionymi oczami po kolejnej zarwanej nocce nad "niezwykle pasjonującą grą"? Wydajność takiej osoby spada na łeb, na na szyję, nie mówiąc o błędach, jakie może przez zmęczenie popełnić...

Cóż, wielu z Was będzie się musiało zmierzyć w niedługim czasie z taką sytuacją i powiem Wam, że faktycznie bywa ona problematyczna. Kluczem jednak jest znalezienie balansu pomiędzy pasją a obowiązkiem...

I to by było na tyle, jak mawiał Jan Tadeusz Stanisławski.

W kolejnym odcinku "Kryzys dojrzałego gracza" :P