sir Mik

Dawno, dawno temu był sobie mały sir Mik, i to jeszcze w wersji podstawówkowej ;-), ów sir Mik nie potrafił jeszcze za bardzo czytać. Do czasu. Pewnego słonecznego dnia dobrał się jednak do książki leżącej na bardzo wysokiej półce. Owa książka nosiła intrygujący tytuł "Diuna". Składając literki i okropnie dukając zaczął czytać owo grubaśne dzieło. Parę tygodni później czytał już przynajmniej płynnie. I to właśnie pierwsza pozycja, którą - według mnie - powinien przeczytać każdy Gracz: "Diuna" autorstwa Franka Herberta.

Tytuł przeciętnemu graczowi może wiele nie mówi, lecz gdy przytoczę go w oryginale ("Dune"), to chyba już zacznie Wam coś świtać w głowach. Tak, tak... to na podstawie tej książki stworzono takie growe hity, jak Dune (świetna przygodówka z czasów, gdy 4 MB pamięci to był wypas) czy Dune II (pierwszy prawdziwy RTS w historii) plus sequele: Dune 2000 oraz Emperor: Battle for Dune...

Diunę napisał Frank Herbert, pisarz znany zresztą prawie tylko z tego. Akcja powieści toczy się w dalekiej przyszłości, ale nie wyobrażajcie sobie tego świata jako czegoś na styl Star Warsów. W świecie Diuny panuje feudalizm i króluje nadal broń biała, wojownicy są bowiem chronieni przez specjalne tarcze energetyczne, które odbijają wszystkie pociski. Do tego dochodzi zupełny brak komputerów i robotów, których używanie zostało zakazane po wielkiej wojnie ze zbuntowanymi maszynami.
Równowaga całego świata i wielkiego Cesarstwa opiera się na tajemniczej substancji zwanej przyprawą, bez której niemożliwe są podróże międzygwiezdne, oraz która wydłuża życie każdego człowieka ją zażywającego. Jedynym miejscem, gdzie występuje ta drogocenna substancja jest tytułowa Diuna - Pustynna Planeta. Przybywa na nią książę Leto Atryda, wraz z rodziną i armią swojego rodu, aby z rozkazu Cesarza objąć ją w swe lenno. Okazuje się jednak, że śmiertelni wrogowie Atrydów - Harkoneni - przeprowadzają morderczy atak na Diunę i siły Atrydów. W walce ginie sam książę Leto, a jego syn Paul wraz matką uciekają na pustynię.
Historia niby prosta, ale o świecie, w którym rozgrywa się akcja, można by pisać naprawdę bardzo, bardzo dużo - to właśnie on jest główną siłą książki. Jest niesamowicie dopracowany i skomplikowany. Herbert stworzył prawdziwe żyjące uniwersum, podobnie jak Mistrz Tolkien we "Władcy Pierścieni" czy Lucas w Gwiezdnych Wojnach.
Wrócimy jednak do samej fabuły powieści. Głównym bohaterem jest Paul Atryda, syn księcia Leto. Po ataku Harkonenów ucieka on na niegościnne, piaszczyste równiny Arrakis, gdzie znajduje schronienie wśród Fremenów, dzikich wojowników, mieszkańców pustyni, i tu rozpoczyna nowe życie. To jednak dopiero początek. Okazuje się bowiem, że Paul jest kimś więcej, niż tylko zwykłym człowiekiem - to Kwisatz Haderach, tajemniczy mesjasz oczekiwany w całym Cesarstwie. Więcej nie zdradzę, aby nie psuć Wam przyjemności z lektury - przeczytajcie sami.
Powiem tylko, że fabuła jest naprawdę zaskakująca, pełna niespodziewanych zwrotów akcji i ciekawych postaci. Książkę czyta się z zapartym tchem. Herbertowi udała się rzecz niesamowita, bowiem na kilkuset stronach "Diuny" wykreował kompletny i zupełnie oryginalny świat science-fiction, który ma nawet własną skomplikowaną filozofię i religię.
Może właśnie dlatego "Diuna" doczekała się milionów fanów, statusu pozycji kultowej, świetnego pełnometrażowego filmu Davida Lyncha (dla zainteresowanych: http://www.filmweb.pl/Film?id=1086 ), seriali TV i tłumaczenia na kilkadziesiąt języków.
Jednym słowem WARTO! To pozycja obowiązkowa w każdej biblioteczce Gracza.