Mystique

Z przyjemnością zatrudnię się jako konsultantka w którymkolwiek studiu produkującym gry z kobietami w rolach głównych. Na ten przykład w Blue Omega Entertainment, gdzie kogoś przy designie ciuchów jednej z bohaterek zauważalnie poniosło.
Nie wiem, czy to jakiś taktyczny wybieg czy zwykłe erotumaństwo, ale efekt jest przewidywalny: jeżeli pani bohaterka podniesie ręce, jej bolerko podjedzie do góry akurat na tyle, żeby odsłonić jej sutki. Nie wiem, może to jakiś wariant promowanego przez Army of Two "Aggro"? Roboczo nazwijmy go D.I.L.D.O. (Damsel In Lethal Distress, Oooh!): wrogowie podchodzą do niej, ona rzuca broń, podnosi ręce, wrogowie wgapiają się w jej biust, drugi bohater zachodzi ich od tyłu i bije z zaskoczenia po kaskach. Tak czy owak, spodziewam się, że gdziekolwiek dzieje się akcja gry, jest ciepło i nie wieje za mocno.

W konkursie totalnie niepraktycznych ciuchów można też przyznać wysokie miejsce Evie z MGS3: niby świetnie rozumiem, że w kombinezonie można się szybko zgrzać i wtedy wygodnie jest się trochę rozpiąć, ale są pewne granice. Sniper Wolf też niby jest rozpięta, ale rozsądnie (kiedy zabijasz ludzi, bo albo chcą ci zrobić krzywdę, albo już ją zrobili, fakt, że gapią ci się w dekolt, przestaje mieć znaczenie), ale kiedy masz suwak zsunięty do oporu w dół, prędzej czy później się w swój kombinezon zaplączesz.

Oczywiście jest dużo więcej bohaterek odzianych tak, że Mr Blackwell by się załamał, ale przynajmniej czasami przesadnie skąpy strój trzyma się jakoś kupy, jak np. w Heavenly Sword, w którym pół kimona głównej bohaterki jest w miarę ściśle związane, żeby nie spadło. Gorsety też można usprawiedliwić, nawet blaszane (te ostatnie zazwyczaj występują w fantasy, gdzie są już elementem milieu, spopularyzowanym głównie przez rysowników takich jak Frank Frazetta czy Boris Vallejo), ale jeśli idzie o odsłanianie, to trzeba umieć to robić.