Połącz konta

Połącz konta gaminatora z Xbox Live aby Twoi przyjaciele wiedzi w co grasz i w jakie osiągnięcia zdobyłeś

nie pokazuj wiecej

OsaX Nymloth

Reputacja:: 1032.1024
Punkty:: 17263
Punkty które zdobyłeś za dodawanie artykułów, recenzji, video

zobacz

Quo vadis cRPG?

cRPG to jeden z moich ulubionych gatunków gier. Mniej więcej co rok powracam do takich klasyków jak Fallout 1 & 2, przechodzę na powrót całą sagę Baldur's Gate, zagłębiam się w historię Bezimiennego (Planescape), a nawet z radością ciacham gobliny w Icewind Dale. Ba, na dysku posiadam kilka klasycznych 'rogalików', a w czeluściach pokoju czają się takie klasyki jak Wizardry, a nawet niedoceniany Evil Islands. Zawsze, kiedy powracam do jednej z tych gier nasuwa mi się jedno, ale strasznie zawzięte pytanie: co się stało z cRPG-ami? Dlaczego nowe pozycje zamiast bawić, odpychają mnie?

I powiem Wam szczerze, że za każdym razem dochodzę do tych samych przemyśleń. Przede wszystkim mam wrażenie, że zmieniła się koncepcja. Coraz większe znaczenie ma akcja oraz bajerancka grafika, która często świeci się jak psu jajca (vide Oblivion). Historia? Wśród tytułów, w które grałem, ta niemal nie istniała. Główne motywy fabularne takiego Fallout 3 lub wspomnianego Obka to nizinna klasa średnia, która nawet nie stała obok półki z 'dobrą historią'. Również postacie obecne w grach przestały zapadać w pamięć. Gdzie podziali się bohaterowie pokroju Mortego, Sulika lub Irenicusa? Dlaczego za nic w świecie nie mogę sobie przypomnieć ciekawej postaci z Neverwinterów lub gier Bethesdy?

Gdzie leży przyczyna tego, że Oblivion zanudził mnie za każdym razem po godzinie gry? Czemu całkiem niezły Neverwinter Nights 2 nadal czeka na ukończenie, mimo lubianej przeze mnie mechaniki, a na widok Fallout 3 dostaję białej gorączki? Nie wspominam tutaj o wszelakich klonach Diablo, bo to inna bajka, która zdecydowanie leży na innej półce. Wniosek najprostszy: nowe cRPG to produkcje (zazwyczaj) dysponujące świetną grafiką, znakomitą ścieżką dźwiękową oraz mające na stanie marną fabułę i bezpłciowe postacie. Do tego często ugrzecznione w sposób praktycznie uniemożliwiający granie prawdziwie złym bohaterem.

Z drugiej strony, może to nie tylko gatunek się zmienił? Owszem, stałem się bardziej wymagający, z trudnością przełykający niektóre ułatwienia i uproszczenia oraz dławiący się na widok kolejnych shaderów w wersji 6.66 oraz copypastowania jaskiń/lochów/tuneli metra. Jednak dlaczego nadal świetnie bawię się przy starych tytułach? Sentyment? Kwestia przyzwyczajenia? Czy też magia drzemiąca w dwuwymiarowej grafice, turach i staromodnych drzewkach dialogowych?

Do jakich wniosków bym nie doszedł, efekt jest jeden i ten sam od lat: nowe cRPG-i mnie nie 'kręcą'. Jedynym tytułem, który wybił się z tej reguły jest Wiedźmin za sprawą znakomitych dialogów i wyrazistych postaci. Osobiście czekam na kolejne produkcje BioWare, które mogą przywrócić mi wiarę w gatunek oraz na polskiego Afterfalla. O ile ten w ogóle wyjdzie, co ostatnio wcale takie pewne nie jest. Poza tym możliwość poczucia niesamowitego klimatu z pewnością zapewni mi trzeci Disciples, od którego aż promieniuje specyficzna, gotycka aura.

Słuchając: Battlelore - Sword's Song [album]
Uwagi na temat chaotyczności tego wpisu będą ignorowane, autor zastrzega sobie prawo egzekucji osób wielbiących produkcje Bethesdy oraz nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie szkody fizyczne oraz uszczerbki na psychice.

Komentarzy

Rozwiń

Obelix A teraz przybije ci piątkę bo masz w stu procentach rację, myślę na temat cRPG dokładnie to samo co ty. 1242277697000 2009-05-14
Pyszny Fakt. Ze świecą szukać dziś tytułów pokroju Planescape Torment czy Baldur's Gate. Przyczynu takiego stanu rzeczy upatruję w zmianie targetu, na jakim można dziś w branży elektronicznej rozrywki zarobić. Hm. Mówiłem coś o tym, że większa część graczy to dzieciaki nie znające się na rzeczy albo banda idiotów, kierowana mediami i kłamliwą reklamą? ;) Najlepszy przykład. Fallout, Fallout 2 i... Fallout 3. Niewątpliwie ostatni z nich to bardzo dobra gra, ale patrząc na dwie pierwsze części trudno mi nazwać go cRPGiem z krwi i kości. Ratunkiem pozostają jRPGi, ale w tych akurat kolega OsaX nie gustuje z tego co wiem. Star Ocean, Dragon Quest, Final Fantasy czy Suikoden i Xenosaga to serie genialne. Infinite Undiscovery, Lost Odyssey, Tales of Vesperia, Blue Dragon czy Folklore trzymają poziom. A na PlayStation 2 są jeszcze Rogue Galaxy, Ar Tonelico, Odin Sphere czy kilka innych. O produkcjach na DSa nie wspominając.

Jedyny cRPG, który ostatnio wzbudził we mnie jakiekolwiek emocje był nie Wiedźmin, a Mass Effect. W ten tytuł grałem z prawdziwą przyjemnością. 1242279237000 2009-05-14
Filip41 Wiesz, to jest kwestia pójścia na łatwiznę.
Żeby napisać dobry scenariusz do gry - potrzebna jest odrobina talentu. A w dziedzinie pisania scenariuszy ludzie z talentem nie mają szans. Są po prostu olewani. Z bardzo prostej przyczyny.

Widzisz - dobra fabuła zasadza się na jakiejś ciekawej koncepcji, która nieżadko jest mniej lub bardziej kontrowersyjna. Przykład?
Assassins Creed - krucjaty trzynastego wieku i trzy miasta w których żyją żydzi, wyznawcy islamu i chrześcijanie. Wielki konflikt ideowy i religijny z przystawką wielkiego układu, templariuszy i asasynów. Na początku gry pojawia się zapis, że gra była tworzona przez zespół ludzi będących mieszanką kulturową - żeby uniknąć jakichkolwiek posądzeń, o rasizm czy uprzedzenia.
Że to głupi przykład? I nie z RPGiem? Dobra fabuła nie musi się ograniczać do cRPGów.
Widzisz pomysł na faktycznie dobrą opowieść najczęściej oscyluje wokół jakiegoś konfliktu. Taka teza i antyteza które walczą ze sobą na polu ideowym albo jakimkolwiek innym. To nadaje charakteru, tonu i pozwala ukazać rzeczywistość w jakimś ciekawym świetle. Takie rzeczy tworzą faktycznie dobrą fabułę.

A producenci unikają takich fabuł. Boją się, że się nie sprzeda - że odzew publiki będzie żaden. Boją się bojkotów i posądzeń o jakieś poglądy, gdy w rzeczywistości, gry nigdy nie oddają poglądów ich twórców. Tak jak autor książki może pokazać pewien aspekt problemu rasizmu czy czegokolwiek innego... tak twórca gry nie ma tej wolności. Autor książki nie zostanie automatycznie posądzony o rasizm. Twórca gry niestety tak. To tylko przykład ale oddaje problem tworzenia gier.

Innymi słowy ludzie muszą zrozumieć, że medium gier, ma służyć zabawie i odprężeniu w równym stopniu co przekazowi pewnych wartości. Gry tak jak książka powinny zarówno bawić jak i dotykać pewnych problemów - bo mogą faktycznie. Tylko za tym wszystkim stoją wielkie pieniądze, nikt nie podejmie ryzyka...

A co do gier Bethesdy - przestań je klasyfikować w sferze cRPG. W ogóle cRPG to bardzo dziwny gatunek gier, jeśli chodzi o założenia interakcji gracza ze światem przedstawionym. Tu wszystko jest bardzo płynne z poziomu konstrukcji rozgrywki. No ale to temat na jakąś inną polemikę - którą być może rozpocznę na swoim blogu. 1242295927000 2009-05-14
Dewie Ostatnio cRPG jest bardzo zaniedbywanym gatunkiem, niby to co chwila wychodzi coś nowego, ale brakuje jednak tej ikry ^^ tak jak powiedziałeś brak wyrazistych postaci. Ja gdy grałem w Baldur's Gate miałem może...hmm 8 lat ? i właściwie jedyną postacią którą pamiętam do dziś jest Bu, wiem że on tęskni do dziś ^^. właściwie wszystko już zostało powiedziane, ludzie z talentem są olewani, możliwe, jednak ja myślę że jest to gatunek na wymarciu jeśli chodzi o scenariusze do gier, prawdziwi twórcy już wymarli, a Ci którzy kiedyś grali w ich gry po prostu teraz je kopiują... przykre 1242299647000 2009-05-14
Gigaman Fakt Faktem - to co lubiło się za młodu zawsze będzie dla nas najlepsze.
Co do cRPGów - klasyki ok, wiele nowości nie pograłem (NWN2 zawieszone. Dosłownie. Fireball mi smażył procka), ale osobiście uważam Morrowinda za gorszego od Obliviona. W Morku aby w ogóle zacząć na dobrę fabułę trzeba przejść kawał ziemi, zrobić questy, dostać sprzęt i się wylvlować (co było katorgą dla nie-magów) zaś w Oblivionie można w miarę spokojnie grać. Tylko trzeba mieć dość health potów.
O grafice się nie wypowiem. NWN lowest, Wiedźmin lowest, Obliivion ~low. 1242302529000 2009-05-14
Tomaro Święta racja, zgadzam się w 100% :)

PS. >>dławiący się na widok kolejnych shaderów w wersji 6.66<<

Szlag by cię trafił gdybyś użył innej liczby:P ? 1242306814000 2009-05-14
OsaX Nymloth Czyli dochodzimy po części do Jedynego Słusznego Wniosku, że kiedyś to były gry, nie to, co dzisiaj. ;] Oj, łupie mnie w krzyżu, będzie deszcz.

Gry Bethesdy to niby cRPG - problem w tym, że za takie starają się koniecznie uchodzić, co nie ma przesadnego przełożenia na stan faktyczny. Osobiście więcej godzin spędziłem przy Morrowindzie, który miał przynajmniej bardziej unikalną wizję świata, niż nudny Oblivion.

Co do jRPG - cóż, grałem w Final Fantasy, bodajże ósemkę i bardzo miło wspominam. W sumie to planowałem się szerzej zainteresować gatunkiem, ale średnio czasu na wszystko starcza - wiecie, rozumiecie. ;)

@Tomaro - owszem, ale ten szlag by trafił wtedy losowego usera, a tego przecież nie chcemy, prawda? :P 1242307677000 2009-05-14
Obelix Gry Bethesdy raczej bym zakwalifikował jako FPP z elementami RPG. A w Morrowinda nawet nie zacząłem grać bo mnie dobijał sposób prowadzenia dialogów -_- tyle o nich.

Co do jRPG - dalej nie pojmuję różnicy :P (chyba że w cRPG wydaje się grę, potem jej kontynuację i obie rządzą ale producent ginie. A w jRPG sześć pierwszych gier jest dobrych dzięki czemu seria zdobywa wiernych fanów którzy zabijają każdego który ma coś do gier od 7 w górę :P)

A jeszcze co do Jedynego Słusznego Wniosku - Smutne lecz prawda, przynajmniej RPG 1242309472000 2009-05-14
Chimaira No proszę cię... Podstawowa różnica jest w mechanice. W jRPG (FF choćby) masa rzeczy jest robiona niejako "za ciebie", a skupiasz się na dwóch rzeczach:
a) grindzie
b) historii

Wbrew pozorom z reguły są świetnie wyważone. 1242310026000 2009-05-14
Gigaman @Chim - chyba że masz jRPGi typu Kingdom Hearts bądź Mario & Luigi RPG. Tam jeszcze trochę palcami poruszasz. 1242314795000 2009-05-14
Kemer Wbrew pozorą z grami RPG zawsze był problem. Wszyscy wymieniają klasy w BG, IWD, Fallout, Planscape i... i co dalej? Bioware zrobił kilka super gier na silniku Infinity, wszyscy je pamiętam, wspominamy i gramy, ale prócz tych tytułów naprawdę niewiele było produkcji do których można by wzdychać.
Ile rocznie wychodziło wybitnych cRPGów? 2-3? Można spokojnie powiedzieć, że dalej tak. Do tego należy doliczyć zmienną pule dobrych i przeciętniaków które w zależności od sezonu różnie "rosną". Miedzy BG a Mass Effectem było trochę dobrych cRPG chociaż by genialne Kotory.
Gry cRPG się zmieniły, czy należy czy też gorsze to sobie każdy sam oceni, pomijając tutaj oczywisty fakt jakim jest dostosowywanie się rynku do graczy, zmiane technologii itd. wydaje mi się, że jest jeszcze jeden czynnik. Mówie tutaj o fabularyzacji gier z innych gatunków. Developerzy postawili na wątki fabularne w grach w których wcześniej praktycznie nie występowały np. CoD MW - pamiętacie wątek fabularny z Quake )I( ?? :D
Wydaje mi się, że to w jakimś stopniu odciążyło rynek cRPG. Chociaż dalej twierdze, że każdego roku trafiają się dobre gierce. 1242324350000 2009-05-14
Qbiak "Dlaczego za nic w świecie nie mogę sobie przypomnieć ciekawej postaci z Neverwinterów lub gier Bethesdy?"

Racja. Próbowałem sobie przypomnieć kogokolwiek i nic... Z Gothica1 pamiętam tylko kilka na prawdę ciekawych postaci.

cRPG umarł. Teraz robi się tylko "casula Role Playing Game". Gry nieskomplikowane, z masą uproszczeń i żenującym poziomem trudności. 1242455798000 2009-05-16
Kemer Takie gry jacy gracze :-) 1242465765000 2009-05-16
Masquitice Właściwie, to mnie cieszy zanik cRPGów. Zanim jednak zostanę ukrzyżowany, wyjaśnię dlaczego. :P
Mogłoby się wydawać, iż cRPG świetnie będzie współgrało z coraz to ładniejszą grafiką przypominającą wreszcie to, co chcieli stworzyć twórcy. Że dzięki poprawionym efektom wizualnym łatwiej nam będzie się wczuć w klimat gier.
Okazuje się jednak, że jak papierowe RPG, cRPG opierało się również w dużej mierze na wyobraźni gracza. Nikt przecież nie wyobrażał sobie w roguelike'ach, że steruje małpą lub, że w Falloutach bohaterowie nie mają twarzy.
Tego, czego gracz nie dostrzegł na ekranie monitora, wyobrażał sobie. Wtedy, gdy grafika znajdowała się w jego głowie, gdy tekst dialogów, do którego wyobraźnia dobierała głos były jego prywatnymi odczuciami, mógł poczuć klimat. Klimat był jego prywatnym stanem umysłu.
Obecnie gry nie pozostawiają interpretacji. Wszystko jest pokazane, myśli gracza nie muszą współpracować z grą, a czasami się z nią kłócą. Właśnie dlatego klimat ginie. Graczowi pozostawia się coraz mniej do prywatnej interpretacji. 1242482047000 2009-05-16
Ingmar Och, z RPGami zawsze jest problem. To chyba jedyny gatunek gier, którego nie da się prosto zdefiniować. Bo co czyni grę RPGiem? Nazwa wskazuje, że odgrywanie postaci. Wyjaśnia tyle, co nic. Żołnierza odgrywasz w FPSie, a dowódcę wojsk w RTSie. "Gra fabularna", czyli że gra z fabułą staje się RPGiem? Też nie to.

Gatunek nie jest określony, więc na charakter gier w danym okresie wpływa moda. Około 1998 modna była fabuła. Potem przyszło Diablo, sprzedało się i modny stał się grind + rozwój postaci. Potem były inne mody. Na MMO (NWN), na "powrót do starych, dobrych czasów" (KotOR, Drakensang) i tak dalej. Dlatego uważam za błędne ocenianie wartości RPGa w spektrum całej historii gatunku. Należy je oceniać względem aktualnie panującej mody. Kolejne generacje po prostu nie mają ze sobą wiele wspólnego. Różnica niemal jak między PESem, a GTA. To raz.

Dwa, że mamy - jako ludzie - tendencje to gloryfikowania przeszłości. Lubie BG, Fallouty czy Tormenta. Ale nie potrafię w nie obecnie grać. Próbowałem, wymiękłem po dwóch godzinach. Nagle okazało się, że system walki mnie drażni, animacja śmieszy, a dialogi są sztuczne i infantylne. Zmieniła się moda, a mnie przyzwyczaiły nowe trendy.

I wreszcie "trzy". Optymistyczny akcent. Ja nadal lubię ten gatunek. Wychodzi sporo przeciętniaków, ale pojawiają się gry, o których myślę po odejściu od kompa/konsoli. Mass Effect, Oblivion, NWN2, Puzzle Quest, Lost Odyssey, nowe wersje Pokemonów... Pewnie, że są w pewnym stopniu wtórne, przypominają minione mody. Ale dopóki wciągają - nie mam powodów do zmartwień. 1242588921000 2009-05-17
OsaX Nymloth Cóż, ja ciągle potrafię się świetnie bawić przy starociach, więc jestem niejako w opozycji do Ingmara ;] Jesienią ubiegłego roku zaliczyłem powtórkę zarówno z Fallou 2, jak i całej sagi Baldura, którą przechodziłem solo w rekordowym czasie kilku dni. Wśród wymienionych nowości, nie grałem w Lost Odyssey i Mass Effect, więc o nich się nie wypowiem. Wiem jednak, że Obek IMO jest nudny jak flaki z olejem, a Neverwinter 2, mimo że zdecydowanie lepszy od jedynki, to nie zdołał mnie na dłużej przyciągnąć. Dodatki są na szczęście lepsze od podstawki, jak to zresztą było w przypadku pierwowzoru. 1242596674000 2009-05-17
Heos Wiesz, dla mnie Morrowind jest najlepszym cRPG w jaki grałem, więc wielkie bluzganie Bethesdy jest bezpodstawne. Fakt, Oblivion nie ma tego samego klimatu, nie ma guarów, skrzekaczy, grzybów - znowu chodzimy po lasach i bijemy wilki, jak powiedział moj znajomy.
Mimo to technicznie jest zrobiony świetnie i nadal na jakiś czas przyciąga, mam nadzieję TES V połączy klimat Morka z techniczną stroną Obka.

Co do reszty, mniej więcej się zgadzam - cRPG robi się FPSem inaczej nazwanym. A szkoda, jeśli nic się w tym nie zmieni to nadal będę grał w Morrowinda z dodatkami po raz n-ty.

Wiedźmin jest pewną odskoczną ale z racji setek bugów trochę odpycha od siebie, mimo to ma w sobie to coś co miały poprzednie cRPGi - jest oryginalny i zapada w pamięć.

N'wah! 1242775035000 2009-05-20